నరసింహ శతక విశ్లేషణ పద్యం - 38 (బాహ్య వేషధారణ vs ఆత్మ సాక్షాత్కారం)

పద్యం - 38 (బాహ్య వేషధారణ vs ఆత్మ సాక్షాత్కారం)

సీ. జందెమింపుగ వేసి సంధ్య వార్చిన నేమి 

            బ్రహ్మ మందక కాఁడు బ్రాహ్మణుండు 

తిరుమణి శ్రీచూర్ణగురురేఖ లిడినను  

            విష్ణు నొందక కాఁడు వైష్ణవుండు 

బూదిని నుదుటను బూసికొనిన నేమి 

            శంభు నొందక కాఁడు శైవజనుఁడు 

కాషాయ వస్త్రాలుగట్టి కప్పిన నేమి  

            యాశ పోవక కాఁడు యతివరుండు

తే. ఎట్టి లౌకికవేషాలు గట్టుకొనిన  

గురునిఁ జెందక సన్ముక్తి దొరకఁబోదు 

భూషణవికాస! శ్రీధర్మపురనివాస! 

దుష్టసంహార! నరసింహ దురితదూర!

ప్రతి పదార్థం

జందెము + ఇంపుగ వేసి = యజ్ఞోపవీతాన్ని (జంధ్యాన్ని) అందంగా వేసుకొని సంధ్య వార్చినన్ + ఏమి = సంధ్యావందనం చేసినంత మాత్రాన ఏమవుతుంది? బ్రహ్మము + అందక = పరబ్రహ్మ తత్వాన్ని తెలుసుకోకపోతే కాఁడు బ్రాహ్మణుండు = వాడు (నిజమైన) బ్రాహ్మణుడు కాడు తిరుమణి శ్రీచూర్ణ గురు రేఖలు + ఇడినను = నిలువు నామాలు, ఎర్రటి శ్రీచూర్ణపు పెద్ద గీతలు పెట్టుకున్నప్పటికీ విష్ణువును + ఒందక = విష్ణువును చేరకపోతే (విష్ణు తత్వాన్ని పొందకపోతే) కాఁడు వైష్ణవుండు = వాడు వైష్ణవుడు కాడు బూదిని = విభూతిని నుదుటను + పూసికొనినన్ + ఏమి = నుదుటిపై (అడ్డంగా) పూసుకున్నంత మాత్రాన ఏమవుతుంది? శంభుని + ఒందక = శివుని (ఆనందాన్ని) పొందకపోతే కాఁడు శైవజనుఁడు = వాడు శైవుడు కాడు కాషాయ వస్త్రాలు + కట్టి కప్పినన్ + ఏమి = కాషాయ రంగు బట్టలు కట్టుకుని, కప్పుకున్నంత మాత్రాన ఏమవుతుంది? ఆశ పోవక = (సంసారంపై) కోరికలు చావకుండా కాఁడు యతివరుండు = వాడు సన్న్యాసి కాడు ఎట్టి లౌకిక వేషాలు + కట్టుకొనినన్ = ఎటువంటి లోక సంబంధమైన వేషాలు వేసినప్పటికీ గురునిన్ + చెందక = (సద్)గురువును ఆశ్రయించకుండా (లేదా పరమాత్మను చేరకుండా) సత్ + ముక్తి = నిజమైన మోక్షం దొరకఁబోదు = లభించదు (మకుటం) = (మొదటి పద్యంలోని మకుటమే పునరావృతం)

తాత్పర్యం

ఓ నరసింహ స్వామీ! జంధ్యం వేసుకొని సంధ్యావందనం చేసినంత మాత్రాన బ్రాహ్మణుడు కాడు, పరబ్రహ్మను తెలుసుకున్నవాడే నిజమైన బ్రాహ్మణుడు. పెద్దగా నామాలు పెట్టుకున్నంత మాత్రాన వైష్ణవుడు కాడు, విష్ణువును పొందినవాడే వైష్ణవుడు. విభూతి పూసుకున్నంత మాత్రాన శైవుడు కాడు, శివతత్వాన్ని పొందినవాడే శైవుడు. కాషాయ బట్టలు కట్టినంత మాత్రాన సన్న్యాసి కాడు, ఆశలు చచ్చినవాడే నిజమైన యతి. లోకంలో ఎన్ని వేషాలు వేసినా, సద్గురువును ఆశ్రయించి జ్ఞానం పొందకపోతే ముక్తి లభించదు.

1. వేదాంత విశేషాలు:

• బ్రాహ్మణ నిర్వచనం: "బ్రహ్మ విదైవ బ్రాహ్మణః" (ఎవరు బ్రహ్మమును తెలుసుకుంటారో వారే బ్రాహ్మణులు) అనే ఉపనిషత్ వాక్యాన్ని కవి "బ్రహ్మ మందక కాఁడు బ్రాహ్మణుండు" అని తెలుగులో చెప్పారు. మన సనాతన ధర్మం బ్రాహ్మణత్వాన్ని నిర్వచించిన తీరును ఈ శ్లోకం స్పష్టం చేస్తుంది:"జన్మనా జాయతే శూద్రః సంస్కారాత్ ద్విజ ఉచ్యతే |వేదపాఠాత్ భవేత్ విప్రః బ్రహ్మజ్ఞానాతి బ్రాహ్మణః ||"

• నిజమైన సన్న్యాసం: కాషాయం కట్టడం సన్న్యాసం కాదు, "ఆశ పోవడమే" సన్న్యాసం. మనస్సులో కోరికలు ఉంచుకుని, పైకి సన్న్యాసిలా వేషం వేయడం ఆత్మవంచన అవుతుంది. భగవద్గీతలో కృష్ణుడు చెప్పిన "కామ్యానాం కర్మణాం న్యాసం సన్న్యాసం" (కామ్య కర్మలను వదలడమే సన్న్యాసం) అనే మాటకు ఇది నిదర్శనం.

• గురు ప్రాధాన్యత: "గురునిఁ జెందక సన్ముక్తి దొరకఁబోదు" - వేదాంతంలో గురువు పాత్ర అత్యంత కీలకం. గురువు అంటే కేవలం మనిషి కాదు, అజ్ఞానాన్ని పోగొట్టే తత్వం. ఆ గురు అనుగ్రహం లేదా జ్ఞానోపదేశం లేకుండా కేవలం వేషధారణలతో ముక్తి రాదు.

2. సామాజిక విమర్శ: కవి కాలంలో (మరియు నేటికీ) ఆధ్యాత్మికత పేరుతో జరుగుతున్న ఆడంబరాలను, వేషధారణలను కవి నిశితంగా విమర్శిస్తున్నారు. మతం అనేది ఆచరణలో ఉండాలి కానీ, కేవలం గుర్తుల ప్రదర్శనలో కాదని హెచ్చరిస్తున్నారు.

3. యోగ విశేషాలు (చక్రాల అన్వయం):

• ఆశ పోవక (స్వాధిష్ఠాన చక్రం): "ఆశ" అనేది ప్రధానంగా స్వాధిష్ఠాన చక్రానికి (Sacral Chakra) సంబంధించినది. కాషాయం కట్టినా, ఈ చక్రం శుద్ధి కాకపోతే, అంటే కోరికలు నశించకపోతే, ఆ శక్తి ఊర్ధ్వముఖంగా ప్రయాణించదు. అప్పుడు ఆ వేషం కేవలం అబద్ధం అవుతుంది.

• గురునిఁ జెందక (ఆజ్ఞా / సహస్రార చక్రం): యోగశాస్త్రంలో గురువు స్థానం ఆజ్ఞా చక్రం (భ్రూమధ్యం) మరియు సహస్రార చక్రం. బాహ్య ఆచారాలు (జంధ్యం, నామాలు, విభూతి) కేవలం శరీరానికి సంబంధించినవి (స్థూల శరీరం). కానీ గురువును చేరడం, బ్రహ్మమును పొందడం అనేవి సూక్ష్మ శరీరంలోని ఉన్నత చక్రాల జాగృతికి సంబంధించినవి. ఆ అంతర్గత జాగృతి లేనిదే "సన్ముక్తి" అసాధ్యం.

4. శైలీ సౌందర్యం:

• ప్రాస నియమం: ప్రతి పాదం చివర "...కాఁడు ...ండు" (కాఁడు బ్రాహ్మణుండు, కాఁడు వైష్ణవుండు, కాఁడు శైవజనుఁడు, కాఁడు యతివరుండు) అనే అంత్యప్రాసతో కవి ఒక లయబద్ధమైన, నిశ్చయాత్మకమైన స్వరంతో సత్యాన్ని బోధించాడు. ఇది పద్యానికి ఒక దృఢత్వాన్ని ఇస్తుంది.

నరసింహ శతక విశ్లేషణ పద్యం - 36 (ఈశ్వరుని కర్తృత్వం - మాయ మరియు జ్ఞానం)

పద్యం - 36 (ఈశ్వరుని కర్తృత్వం - మాయ మరియు జ్ఞానం)

సీ. ఆయురారోగ్య పుత్రార్థ సంపదలన్ని 

                కలుగఁజేసెడి భారకర్త వీవె 

చదువు లెస్సఁగనేర్పి సభలో గరిష్ఠాధి  

                కార మొందించెడి ఘనుఁడ వీవె 

నడక మంచిది పెట్టి నరులు మెచ్చెడునట్టి 

                పేరు రప్పించెడి పెద్ద వీవె 

బలువైన వైరాగ్యభక్తిజ్ఞానములిచ్చి  

                ముక్తిఁ బొందించెడు మూర్తి వీవె

తే. అవనిలో మానవుల కన్నియాసలిచ్చి 

వ్యర్థులను జేసి తెలిపెడివాఁడ వీవె 

భూషణవికాస! శ్రీధర్మపురనివాస! 

దుష్టసంహార! నరసింహ దురితదూర!

ప్రతి పదార్థం

ఆయుః + ఆరోగ్య + పుత్ర + అర్థ సంపదలు + అన్ని = ఆయుర్దాయం, ఆరోగ్యం, పిల్లలు, ధన సంపదలు అన్నీ కలుగఁజేసెడి = కలిగించే (ఇచ్చే) భారకర్తవు + ఈవె = బాధ్యత వహించే కర్తవు నీవే చదువు లెస్సఁగన్ + నేర్పి = చదువును బాగా నేర్పించి సభలో = సభలలో (నలుగురిలో) గరిష్ఠ + అధికారము = గొప్పదైన అధికారాన్ని, గౌరవాన్ని ఒందించెడి = పొందేలా చేసే ఘనుఁడవు + ఈవె = గొప్పవాడవు నీవే నడక మంచిది పెట్టి = మంచి నడవడికను (శీలాన్ని) ప్రసాదించి నరులు మెచ్చెడునట్టి = ప్రజలు మెచ్చుకునేటటువంటి పేరు రప్పించెడి = కీర్తిని తెప్పించే పెద్దవు + ఈవె = పెద్ద దిక్కు నీవే బలువైన = బలమైన (దృఢమైన) వైరాగ్య + భక్తి + జ్ఞానములు + ఇచ్చి = వైరాగ్యాన్ని, భక్తిని, ఆత్మజ్ఞానాన్ని ఇచ్చి ముక్తిన్ + పొందించెడు = మోక్షాన్ని పొందేలా చేసే మూర్తివి + ఈవె = దైవానివి నీవే (కానీ) అవనిలో = ఈ భూమి మీద మానవులకు + అన్ని ఆసలు + ఇచ్చి = మనుషులకు రకరకాల కోరికలను (ఆశలను) పుట్టించి వ్యర్థులను జేసి = (ఆ కోరికలలో పడి కొట్టుకునేలా చేసి) వారిని పనికిరాని వారిగా చేసి (చివరకు) తెలిపెడివాఁడవు + ఈవె = (సత్యాన్ని) తెలియజేసేవాడవు (జ్ఞానోదయం కలిగించేవాడవు) కూడా నీవే (మకుటం) = (మొదటి పద్యంలోని మకుటమే పునరావృతం)

తాత్పర్యం

ఓ నరసింహ స్వామీ! ఆయుష్షు, ఆరోగ్యం, సంతానం, సంపదలు అన్నీ ఇచ్చే భారం నీదే. మంచి చదువు చెప్పించి, సభలలో గొప్ప అధికారాన్ని, గౌరవాన్ని ఇప్పించే గొప్పవాడివి నీవే. మంచి నడవడికను ఇచ్చి, నలుగురూ మెచ్చుకునేలా కీర్తిని తెప్పించే పెద్దవు నీవే. దృఢమైన వైరాగ్యాన్ని, భక్తిని, జ్ఞానాన్ని ప్రసాదించి మోక్షాన్ని ఇచ్చే మూర్తివి కూడా నీవే. కానీ, విచిత్రమేమిటంటే, ఈ లోకంలో మనుషులకు రకరకాల ఆశలను పుట్టించి, ఆ ఆశల వలయంలో వారిని వ్యర్థులుగా (సంసారుగా) మార్చేది, ఆ తర్వాత వారికి బుద్ధి చెప్పి సత్యాన్ని తెలియజేసేది కూడా నీవే!

విశ్లేషణ

ఈ పద్యం ఈశ్వర తత్వాన్ని, ఆయన "లీల"ను అత్యంత లోతుగా విశ్లేషిస్తుంది. సాధారణంగా దేవుడు మంచిని మాత్రమే ఇస్తాడని అనుకుంటాం. కానీ కవి ఇక్కడ, సంసారంలో మనల్ని బంధించే 'ఆశ'లకు కూడా మూలం భగవంతుడేనని, అది కూడా ఆయన ప్రణాళికలో భాగమేనని చెబుతున్నాడు.

1. ఈశ్వరుని సర్వ కర్తృత్వం :

• అభ్యుదయం మరియు నిశ్రేయసం: వేదాలు చెప్పినట్లు, భగవంతుడు ఇహలోక సుఖాలైన ఆయురారోగ్యైశ్వర్యాలను (అభ్యుదయం) ఇస్తాడు, అలాగే పరలోక సుఖమైన మోక్షాన్ని (నిశ్రేయసం) కూడా ఇస్తాడు. "భారకర్త వీవె" అనడం ద్వారా, జీవుని యోగక్షేమాల బాధ్యత పూర్తిగా పరమాత్మదేనని కవి స్పష్టం చేస్తున్నాడు.

2. మాయ మరియు లీల:

• ఆసలు ఇచ్చి వ్యర్థులను జేసి: ఇది పద్యంలోని అత్యంత కీలకమైన మరియు క్లిష్టమైన భాగం. "ఆశలను పుట్టించి మనుషులను ఎందుకు వ్యర్థం చేయాలి?" అనే ప్రశ్న ఇక్కడ ఉదయిస్తుంది.

  • కర్మ పరిపక్వత: జీవుడు తనలో ఉన్న వాసనలను  అనుభవించి, వాటి నిస్సారతను తెలుసుకునే వరకు అతనికి ఆశలు అవసరం. కోరికలు తీరిన తర్వాత గానీ, లేదా కోరికల వల్ల దెబ్బతిన్న తర్వాత గానీ వచ్చే వైరాగ్యమే స్థిరంగా ఉంటుంది. అందుకే భగవంతుడు జీవులకు ఆశలను ఇచ్చి, వారు ఆ మాయలో పడి లేచేలా చేస్తాడు.

  • అనుభవమే గురువు: పసివాడు నడక నేర్చుకునేటప్పుడు తల్లి వాడిని కింద పడనిస్తుంది, అప్పుడే వాడు లేచి నిలబడటం నేర్చుకుంటాడు. అలాగే, భగవంతుడు మనుషులకు ఆశలను ఇచ్చి, వారు ఆ భ్రమలో పడి, "ఇది వ్యర్థం" అని స్వయంగా తెలుసుకునేలా చేస్తాడు. "వ్యర్థులను జేసి" అంటే వారిని శాశ్వతంగా నాశనం చేయడం కాదు, వారి అహంకారాన్ని, భ్రమలను వ్యర్థం చేయడం.

3. "తెలిపెడివాఁడ వీవె" : చివరకు ఆ భ్రమల నుండి లేపి, సత్యాన్ని బోధించే గురువు (జగద్గురువు) కూడా ఆయనే. మాయను కల్పించేది ఆయనే, మాయను తొలగించేది ఆయనే. బంధ విముక్తులు కావాలంటే, బంధించిన వాడినే ఆశ్రయించాలి.

4. వేదాంత విశేషాలు:

• సూత్రధారి: ఈ ప్రపంచం ఒక నాటకమని, జీవులందరూ పాత్రధారులని, దారాలన్నీ భగవంతుని చేతిలో ఉంటాయని ("ఈశ్వరుడు సర్వభూతానాం హృద్దేశేర్జున తిష్ఠతి / భ్రామయన్ సర్వభూతాని యంత్రారూఢాని మాయయా") గీతలో చెప్పిన సత్యానికి ఈ పద్యం నిదర్శనం. భోగాలనూ ఆయనే ఇస్తాడు, యోగాన్ని ఆయనే ఇస్తాడు.

5. యోగ విశేషాలు (చక్రాల పరిణామం):

• దిగువ నుండి ఎగువకు ప్రయాణం: భగవంతుడు మొదట "ఆయురారోగ్య పుత్రార్థ" (మూలాధార, స్వాధిష్ఠాన చక్రాలు) ఇస్తాడు. ఆ తర్వాత "గరిష్ఠాధికార" (మణిపూరక) ఇస్తాడు. ఆపై "నడక మంచిది" (అనాహత) ఇస్తాడు. చివరగా "వైరాగ్యభక్తిజ్ఞానములు" (విశుద్ధి, ఆజ్ఞా) ఇచ్చి "ముక్తి" (సహస్రార) పొందిస్తాడు. అంటే, జీవుని పరిణామ క్రమంలో ప్రతి దశలోనూ వెనుక ఉండి నడిపించే శక్తి ఆయనే.

చేసిన పూజ ఎప్పటికీ వృథా కాదు: దైవానుగ్రహం మరియు కర్మ రహస్యం

చేసిన పూజ ఎప్పటికీ వృథా కాదు: దైవానుగ్రహం మరియు కర్మ రహస్యం

"నేను ఎన్నో పూజలు చేశాను, ఎంతో కఠినమైన సాధన చేశాను. కానీ నాకెలాంటి ఫలితం కనిపించడం లేదు..."

ఇది చాలామంది భక్తుల నోట తరచుగా వినిపించే ఆవేదన. బహుశా మీ మనసులో కూడా ఎప్పుడైనా ఇలాంటి సందేహం మెదిలి ఉండవచ్చు.  ఒక్క విషయం గుర్తుంచుకోండి. మనం చేసే పూజలే కాదు, దైవానికి మనస్ఫూర్తిగా పెట్టే ఒక చిన్న 'నమస్కారం' కూడా ఎప్పటికీ వృథా పోదు.

మరి ఫలితం ఎందుకు కనిపించడం లేదు? మన కష్టాలు ఎందుకు తీరడం లేదు? దీని వెనుక ఉన్న ధర్మ సూక్ష్మాన్ని ఈ రోజు తెలుసుకుందాం.

1. కంటికి కనిపించని రక్షణ కవచం

మనం ఇప్పుడు అనుభవిస్తున్న బాధలు, కష్టాలు, కన్నీళ్లు... ఇవన్నీ అకస్మాత్తుగా వచ్చినవి కావు. అవి గత జన్మలో మనం తెలిసీ తెలియక చేసిన పాప కర్మల ఫలితాలు (ప్రారబ్ధం).

ప్రస్తుతం మనం చేస్తున్న పూజలు, జపాలు, సాధనలు ఆ పాత కర్మల తీవ్రతను తగ్గిస్తాయి.

• ఉదాహరణకు: ఒక పెద్ద బండరాయి మీద పడాల్సి ఉన్నప్పుడు, దైవానుగ్రహం వల్ల అది చిన్న రాయిగా మారి కేవలం చిన్న గాయంతో సరిపెట్టవచ్చు.

• మనం "నాకేమీ మేలు జరగలేదు" అని బాధపడతాం, కానీ ఆ పూజాఫలం వల్ల ఎంత పెద్ద ప్రమాదం తప్పిందో మనకు తెలియదు. అది కేవలం నమ్మకంతోనే అర్థమవుతుంది.

2. వైద్యం - ప్రారబ్ధం: ఒక ఉపమానం

కొన్నిసార్లు ఎన్ని మందులు వాడినా రోగం తగ్గదు. అంతమాత్రాన వైద్యశాస్త్రం (Medical Science) తప్పు అని కానీ, మందులు పనికిరానివని కానీ అనగలమా? లేదు కదా! రోగం యొక్క తీవ్రత మందు శక్తి కంటే ఎక్కువగా ఉందని అర్థం.

అలాగే, మన కర్మ (ప్రారబ్ధం) బలంగా ఉన్నప్పుడు, మన పూజాఫలం (ప్రయత్నం) వెంటనే కనిపించకపోవచ్చు. అలాంటప్పుడు నిరాశ చెందకుండా, సాధనను మరింత పెంచాలి.

"విత్తనం భూమిలో ఉన్నప్పుడు కనిపించదు, కానీ అది మొక్కగా మారి ఫలాన్ని ఇవ్వడం ఖాయం. అలాగే మన ధార్మిక ప్రయత్నాలు కాలాంతరంలో కచ్చితంగా ఫలితాన్నిస్తాయి."

3. కర్మలో మూడు భాగాలు - పూజ చేసే పని

మన శాస్త్రాలు కర్మను మరియు దాని నివారణను మూడు భాగాలుగా (Three Dimensions) అద్భుతంగా విశ్లేషించాయి. మనం చేసే సాధన వీటిపై ఎలా పనిచేస్తుందో చూద్దాం:

• అ) వృద్ధ్యంశ (Growing Part): ఇది కర్మ యొక్క పెరుగుదల. మనం చేసే జపతపాది సాధనల వల్ల, మన కష్టాల తీవ్రత ఇంకా పెరగకుండా ఆగిపోతుంది.

• ఆ) భోగాంశ (Experiencing Part): ఇది తప్పించుకోలేనిది. దీనిని అనుభవించి తీరాల్సిందే. కానీ, దైవారాధన వల్ల ఈ కష్టాన్ని తట్టుకునే "మానసిక స్థైర్యం" (Shock Absorber) లభిస్తుంది. అంతేకాదు, ఆ కష్టం నుండి మనం ఒక గొప్ప పాఠాన్ని నేర్చుకుని, వ్యక్తిత్వ వికాసం పొందేలా దైవం అనుగ్రహిస్తాడు.

• ఇ) బీజాంశ (Seed Part): ఇది కర్మకు మూలం. ఆత్మవిచారణ, జ్ఞానం మరియు నిష్కామ కర్మ ద్వారా ఈ బీజం దగ్ధమైపోతుంది. అప్పుడు మనిషి కర్మ బంధాల నుండి విముక్తుడవుతాడు.

4. ఏ పాపానికి ఏది మందు?

పాపాలు నాలుగు రకాలుగా జరుగుతాయి. వాటిని ప్రక్షాళన చేసుకోవడానికి శాస్త్రం నాలుగు మార్గాలను సూచించింది:

పాపం చేసిన విధానం	పరిహారం / సాధన
వాచిక పాపం (మాటల ద్వారా - అబద్ధాలు, నిందలు)	జపం & స్తోత్ర పారాయణ: భగవన్నామ స్మరణతో నాలుక పవిత్రమవుతుంది.
మానసిక పాపం (మనసులో చెడు ఆలోచనలు)	ధ్యానం (Meditation): ధ్యానం ద్వారా మనసు నిశ్చలమై, మలినాలు తొలగుతాయి.
శారీరక పాపం (శరీరంతో చేసిన తప్పులు)	పూజ, తీర్థయాత్ర & శౌచం: దైవ కార్యాల్లో శరీరాన్ని వాడటం ద్వారా ఇది శుద్ధి అవుతుంది.
ఆర్థిక పాపం (ధనార్జనలో దోషాలు)	దానం (Charity): సంపాదనలో కొంత భాగం సత్కార్యాలకు ఇవ్వడం వల్ల ధన దోషాలు పోతాయి.

అందుకే పెద్దలు "త్రికరణ శుద్ధి" (మనసు, వాక్కు, శరీరం) ముఖ్యం అంటారు.

ముగింపు: ఔషధం ఉంది కదా అని విషం తాగుదామా?

చివరగా ఒక హెచ్చరిక. పూజల వల్ల పాపాలు పోతాయి కదా అని, కొత్త పాపాలు చేయడం అవివేకం. "మందు సిద్ధంగా ఉంది కదా అని ఎవరైనా కావాలని రోగాన్ని తెచ్చుకుంటారా?"

కాబట్టి, ఇప్పటి వరకు జరిగిన దానికి పశ్చాత్తాప పడుతూ, ఉన్న చెడును తొలగించుకుందాం. చిత్తశుద్ధితో చేసే ప్రతి చిన్న ప్రార్థన మనల్ని ఆత్మజ్ఞానం వైపు, సత్యం వైపు నడిపిస్తుంది.

నమ్మకంతో ముందడుగు వేయండి... దైవం మీ వెంటే ఉంది!